Ο χώρος όμως είναι όμορφος, η πρώτη ύλη ποιοτική και το χαμόγελο αληθινό. Στην Ψαροκαστέλλα δεν έχουν ανέσεις και το πάρκινγκ είναι δύσκολο. Οι τοίχοι είναι διακοσμημένοι με ενθύμια και φωτογραφίες που αφηγούνται την ιστορία της ΨαροΚαστέλλας.

Kitschen: στο pop asian εστιατόριο του Πειραιά με την παιχνιδιάρικη κουζίνα

• «Κυνηγάμε την καλή πατάτα ανάλογα με την εποχή – ξεκινάμε από τη Γαλλία, την Αίγυπτο, την Κύπρο, το καλοκαίρι από τη νότια Ελλάδα και τα νησιά και προς το τέλος του καλοκαιριού ανεβαίνουμε βόρεια, στο Νευροκόπι.
• Η Μαρία έμαθε πολλά δουλεύοντας δίπλα στον πατέρα της, αλλά τις συνταγές και τα μυστικά της κουζίνας τα διδάχθηκε από την Πολίτισσα μητέρα και τη γιαγιά της.
• Το πέτρινο σπίτι του 1929 που το σκέπασε μια κακή μοίρα, καθώς η οικογένεια που το είχε σκοτώθηκε σε τροχαίο, έμελλε να γίνει το σπίτι της Μαρίας όταν το αγόρασε ο μπαμπάς της το 1972 για να στεγάσει στα μπροστινά του δωμάτια την «ταβέρνα του Μανώλη».
• Δεν της αρέσει ούτε ξύλο κοπής να χρησιμοποιεί, θέλει να έχει η καθεμιά το σχήμα της.
• Για τους λάτρεις των οστρακοειδών τον πρώτο λόγο έχουν τα θαλασσινά κυδώνια, τα ψητά χτένια αλλά και οι μαγειρεμένες αχνιστές πετροσωλήνες.

Η Ψαροκαστέλλα εκπέμπει φως, λευκό και αστραφτερό, εκπέμπει χρώμα και χαρά, σαν να βγήκε αίφνης ο ήλιος στις Κυκλάδες ένα χειμωνιάτικο, κρύο πρωινό. Μια ταβέρνα με λιγοστά γαλάζια τραπεζάκια στο στενό πεζοδρόμιο, επίσης λιγοστά στην στενή σκεπασμένη αίθουσα που μάλλον κάποτε ήταν βεράντα. Όμως, κάπου την ξέχασα και την ξαναθυμήθηκα τις προάλλες όταν τυχαία είδα σε μια έξοδό μου τον Νέστορα να τρώει στο διπλανό τραπέζι. Οι άνθρωποι που σκέφτηκαν έναν τόσο ευφυή τίτλο είναι σίγουρο πως κάτι ενδιαφέρον θα έχουν να σου πουν και στο πιάτο.

Στο More Feelings στο Κουκάκι πάμε για φαγητό και μένουμε σίγουρα για γλυκό

Είναι πιπεράτη, με αρώματα εσπεριδοειδων, λίγο γλυκιά, λίγο ξινή και λιγουλάκι πικάντικη και ταιριάζει τέλεια με τις γάμπαρες. Τις συνταγές τις έχω από την οικογένειά μου, αλλά παίρνω ιδέες από παντού. Η Μαρία έμαθε πολλά δουλεύοντας δίπλα στον πατέρα της, αλλά τις συνταγές και τα μυστικά της κουζίνας τα διδάχθηκε από την Πολίτισσα μητέρα και τη γιαγιά της.

Στου Πασχαλιά: στο αιωνόβιο καφενείο της Ικαρίας για σουφικό και μαγειριό

Μαρίας διατηρούσε ταβέρνα με τον αδελφό του στο Μικρολίμανο. Μαρία, την οποία συναντήσαμε για να μας μιλήσει για την ιστορία της ΨαροΚαστέλλας. Κωνσταντίνος Νέστορας, γονείς του φετινού νικητή του MasterChef, του 27χρονου Νέστορα. Εδώ και περισσότερα από σαράντα χρόνια αποτελεί σημείο αναφοράς για όσους αναζητούν γνήσιες κερκυραϊκές γεύσεις Αυθεντική ιταλική γαστρονομία με κερκυραϊκά προϊόντα στην πλατεία Λεμονιάς

Υπάρχει ακόμη στην ταβέρνα το κουδούνι, εκεί όπου ήταν παλιά η είσοδος του σπιτιού. Η μητέρα της ήταν Πολίτισσα και η οικογένειά της πέντε γενιές ψαράδες που γλίτωσαν από την καταστροφή του Τσεσμέ και πέρασαν στη Χίο με τα ψαροκάικα. Η Μαρία, ο σύζυγός της Κώστας και τα δυο τους παιδιά, ο Νέστορας και ο Κωνσταντίνος, που δουλεύουν όλοι στο μαγαζί, μας υποδέχονται πάντα με χαμόγελο και ευγένεια. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον, γιατί δεν είχα ξανακούσει κάτι γι’ αυτήν, παρότι δεν ήταν καινούργια. Σπιτική ταραμοσαλάτα, πολίτικη λακέρδα, καραβιδόψιχα μαρινάτη αλλά και ψητή, η γνωστή σε όλους γαριδόσουπα και φυσικά η σπέσιαλ πράσινη σαλάτα Δουράμπεης, σήμα κατατεθέν του εστιατορίου. Στα ορεκτικά εξάλλου, περιλαμβάνονται πιάτα, που χρόνια τώρα, αποτελούν σταθερές γευστικές αξίες στο μενού.

Ο πελάτης θα θελήσει να ζήσει μία ιδιαίτερη γαστρονομική εμπειρία σε ένα ακριβό εστιατόριο, αλλά με μαθηματική ακρίβεια τις περισσότερες φορές θα επιλέξει απλές και ταπεινές γεύσεις» συνεχίζει. Μαρία, η οποία συνδύασε το όνομα της περιοχής με τις δύο ψαροκασέλες, που είχε φυλάξει ο πατέρας της, κι έτσι η «Ψαροταβέρνα του Μανώλη» μετονομάστηκε σε «ΨαροΚαστέλλα». Μανώλη, η ταβέρνα έμεινε στα χέρια της οικογένειας. Μανώλης αποστασιοποιήθηκε από το ψαράδικο που διατηρούσε κι αποφάσισε, για το μεράκι του, να σερβίρει σε λίγους καλούς φίλους σαρδέλες και ντομάτα στη λαδόκολλα, μαζί με βαρελίσιο κρασί.

Θαλασσάκι: Γεύσεις και αρώματα της Τήνου με φόντο το μπλε του Αιγαίου

«Το χταπόδι δεν θέλει νερό για να βράσει, έχει τα δικά του υγρά» εξηγεί, πριν το «σβήσει» με ημίγλυκο κρασί και μας το σερβίρει με λίγο λάδι, λίγο ξίδι και με τηνιακή κάππαρη -ένα πιάτο γεμάτο νοστιμιά, όπως όλα όσα δοκιμάσαμε. Εκεί πήρε ο Νέστορας τις πρώτες εικόνες από μία επαγγελματική κουζίνα, εκεί έκανε τα πρώτα του μαγειρικά βήματα, άρα η πορεία ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενη. Γιατί στην κουζίνα δεν υπάρχουν βοηθοί, γιατί όλα γίνονται τη στιγμή της παραγγελίας, γιατί πίσω από κάθε υλικό υπάρχει αναζήτηση, φροντίδα και πάθος, ψ..art με θεα αξιολογήσεισ γιατί τα τραπέζια είναι μόνο για λίγους που θα φάνε εκλεκτά.

Το λάθος που κάνουμε όταν κόβουμε το καρπούζι και χαλάει πιο γρήγορα

Θέλουμε αυτός που θα έρθει να τα θυμάται αυτά που έφαγε». Το μαγαζί είναι μικρό, το πάρκινγκ δύσκολο, αλλά η πρώτη ύλη είναι ποιοτική και το χαμόγελο αληθινό. «Δεν έχουμε ανέσεις, έχουμε γωνίτσες, ώστε ο χώρος μας να είναι όμορφος. Μια φωτογραφία στον τοίχο απεικονίζει το Μικρολίμανο το 1920, τότε που είχε μόνο ψαροκάικα.

Πρωταγωνιστές στην ΨαροΚαστέλλα είναι τα φρέσκα ψάρια, που ποικίλουν ανάλογα με την εποχή. Ούτε φριτέζα χρησιμοποιώ, τις τηγανίζω στο τσουκάλι». «Όταν με παίρνει κάποιος τηλέφωνο για να κλείσει τραπέζι, λέω ότι πρόκειται για ένα μικρό μαγαζί, χωρίς πάρκινγκ και ανέσεις, οπότε αυτό που θα πάρετε είναι μία καλή επικοινωνία με τους ανθρώπους της ΨαροΚαστέλλας και ένα καλό φαγητό. Ακόμα και σήμερα, όλα τα υλικά προέρχονται από μικρούς παραγωγούς.